21/10/2016

Poseren

Ik kan veel. Van gootstenen ontstoppen tot zelfgemaakte appelmoes maken. Van muziek maken tot toneelspelen. Van offertes opstellen tot een bedrijf runnen. Maar één ding kan ik niet. Echt niet.

Poseren.

Als er iemand is die niet fotogeniek is, ben ik het wel. Dus is het voor mij een martelgang om naar een fotograaf te stappen. Zie ik enorm op tegen een camera waar ik naar moet kijken met ontblote tanden, zogenaamd losjes en ontspannen in een lege ruimte. Dat is helemaal niks voor mij. Ik sta dan meestal stijf van de spanning. Op negen van de tien foto’s heb ik door diezelfde spanning net mijn ogen dicht of mijn mond half open. Geen gezicht.

En laat ik nou net dat gezicht zo hard nodig hebben. Voor mijn website. Voor mijn Facebookpagina. LinkedIn. Twitter. De vakbladen waarvoor ik schrijf. Ik zit namelijk in zo’n mensen-mens beroep en als je érgens op wordt geselecteerd is het je uiterlijk. Niemand gaat toch zijn of haar verhaal vertellen aan een hark-met-gesloten-ogen of een hark-met-ontblote-tanden?

Drie jaar geleden is Sjoerd als eerste erin geslaagd om die hark om te toveren tot een springlevend wezen. Ook dit jaar is hij daar weer in geslaagd. Ergo, hij is er zelfs in geslaagd de drie jaar die wij erbij hebben gekregen om te zetten in drie bonuspunten. In plaats van ouder vinden we onszelf mooier geworden. En wanneer een vrouw dat zegt, dan heb je echt iets héél goed gedaan.

Sjoerd, bedankt!

 

Wilma de Haas – Haas & Konijn

Haas en Konijn

1 thought on “Poseren”

  1. Angèl Meijnen-Geraedts says:

    leuk verhaal!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *